Onderhoud aan de wal.

Henk de Vries en ik moesten voor een klusje naar de reddingsboot 'Koningin Juliana' in Hoek van Holland. Het was prachtig technisch weer. Toen wij aan boord van het kleine schip klauterden en ons via een mangat in het achterste gedeelte van de boot wurmden, waar de radio-installatie stond, zagen wij een oude bekende: geleverd en geinstalleerd door RadioHolland. Het karweitje werd snel geklaard. Even verbinding gemaakt met het kantoor in Rotterdam en Scheveningen Radio voor test. Prima output en ontvangst.

Maar de schipper had een probleem; Hij meldde ons, dat de installatie perfect werkte bij mooi weer en gladde zee, maar bij slecht weer en hoge golven vielen de verbindingen vaak weg. Wij werden verzocht te zijner tijd eens mee te gaan als het weer niet zo goed was ... Op een vrij winderige dag in juli kwam er een tele-foontje uit Hoek van Holland. De schipper van de reddingsboot verzocht Radio-Holland "die twee te sturen die laatst aan boord waren om mee te gaan naar zee om te zoeken naar de oorzaak van het probleem." Henk en ik waren beschikbaar, dus gingen we op weg.
Toen wij aankwamen in de Berghaven van Hoek van Holland lag de reddingsboot reeds klaar om te gaan varen. Zelfs in de beschutte haven dolde de boot al als een tierelier. Wij hielden onze buiken in om opnieuw door het mangat te gaan. Dit keer ging het deksel van het mangat, in tegenstelling tot de eerste keer, achter ons dicht. Wij zaten daar in die benauwde ruimte zo goed als opgesloten. Eenmaal buiten de pieren ging het schip te keer en pikte vele keren vele paaltjes. Het gevolg was dat wij beiden binnen de kortste keer zo zeeziek als een hond waren, met aIle bijbehorende verschijnselen. Onze magen keerden zich om en de lucht was na enige tijd niet meer te harden. Dat maakte dat wij ons nog zieker gingen voelen. Ondertussen slaagden wij er op wonderbaarlijke wijze in om de installatie te testen, hoewel de werking ons nauwelijks meer interesseerde. Met glazige blik constateerden wij dat de schipper gelijk had ...

Het was ons soms onmogelijk om een verbinding te maken. Hoewel het ons moeite kostte, dwongen wij ons een blik op de antenne ampere meter. Deze toonde ons dat de zender steeds uit de afstemming ging. Snel verlieten wij onze ruimte om aan dek enigszins bij te komen. Wij vervolgden ons onderzoek; het bleek dat de invoer-isolator door overkomend water niet meer als isolator kon werken. De oplossing lag voor de hand: een langere standoff-isolator en een stuk isolatie materiaal op het beginstuk van de antenne monteren. Wij vertelden de schipper de oplossing van het probleem en dit provisorisch op te kunnen lossen, omdat wij geen lange isolator bij ons hadden. De tijdelijke reparatie zouden we na terugkeer in de Berghaven uitvoeren. Want met onze zeeziekte zagen wij het een en ander niet meer zo duidelijk.

Eenmaal terug in de Berghaven wachtte ons nog een leuke verrassing. Ik stapte aan de wal om wat isolatiemateriaal uit de auto te halen. Er was nog al veel publiek toegestroomd om de reddingsboot bin-nen te zien komen. Bij het van boord gaan, kwam er een man uit het publiek. Hij gaf mij een klap in mijn gezicht en een schop tegen mijn zitvlak en snauwde mij toe: "Je moetje schamen, deze mensen wagen hun leven om idioten, zoals jij te redden."
De man was kennelijk de mening toegedaan dat wij op de pier hadden staan vissen of zo, en dat er door het opkomende water geen terugweg meer was naar de vaste wal. De hilariteit van de bemanning, en, wat erger was, ook van mijn 'collega' Henk, was groot. Ik was nog te gammel om een reactie op het gebeuren te geven. Snel plakten wij wat beschermende isolatieband over de isolator, waarna wij afdropen. Na enige dagen werd de modificatie uitgevoerd. En na een geslaagde proefvaart werkte de installatie weer, waarvoor hij aan boord was. Dit maakte mijn prestige bij de bemanning weer enigszins goed.

Herdenking ramp "TITANIC".

15 april jl. was het 95 jaar geleden dat de "Titanic/MGY" verging. Nu in 2007 het tijdperk waarin ons mooie beroep tot het verleden behoort en waarin de Nederlandse Koopvaardijvloot, met een eufemisme, is geminimaliseerd, moest ik er even aan denken.
Het verloren gaan van de 'Titanic' is toch de gebeurtenis die aanleiding is geweest tot het bijeenroepen van de eerste SOLAS-conferentie, waarin de primaire taak van de radio officieren werd vastgelegd.
Ja, ik weet, er waren voor 1912 ook al 'marconisten', maar dat was meer een strijd tussen de radio maatschappijen om zoveel mogelijk eigen verkeer af te wikkelen.

Maar goed, terug naar de Titanic.
Enkele collegae uit Frankrijk en Duitsland, ene Rolf en ene Olivier, hebben het initiatief genomen om ter herinnering aan de ramp met de 'Titanic' in het weekend van 14 en 15 april internationaal 24 uur weer in de lucht te komen. Dit werd over de gehele wereld enthousiast ontvangen. Er was echter een handicap, alleen collegae die thans ook een amateur status hebben, konden er aan deelnemen; anders mogen wij niet meer de ether in.
Omdat het via het amateur-net moest worden gehouden werd dit een zg. contest. Oud-medewerkers van kuststations vertegenwoordigden hun kuststation welke een call sign kregen die binnen de amateur wereld gebruikelijk is en aangevuld met de oude call signs van die kuststations. Enkele voorbeelden Rügenradio/DHS werd DL2DHS Boulogne-sur-mer-radio/FFB werd TM2FFB. Bekende namen deden mee: FFL, FFO, IAR, ICB, KPH, WSL, WCC, SAG, LPD, OST en vele andere. Ook ons eigen Nederlandse kuststation Scheveningenradio deed mee met als roepnaam PA6PCH. Dit was door het Agentschap Telecom tijdelijk uitgereikt.
Ex-radio officieren die momenteel een andere functie aan boord hebben en natuurlijk ook deze amateurstatus hebben, mochten hier aan deelnemen.

Ais oud PCH-er had ik een uitnodiging ontvangen om mee te doen en samen met enkele andere ex collegae van ons kuststation PCH, Ad Wouterson, Dick van Empelen, Jan Fernhout, Ruud Hooijenga en Dick Klein, hebben we de 24 uur vol gemaakt op het station van de Radio Club Kennemerland, dat zich nabij de oude onderzeebootbunker bevindt. Dick Klein, lid van deze RCK, had landelijk deze meeting georganiseerd.
Ik moet zeggen dat het me een fijn gevoel gaf de oude bekende roepletters weer in de lucht te horen en met de collegae te werken. Afwijkend van wat vroeger niet in de korte golf werd gedaan, was dat we nu 2 maal per uur een stilte periode diende te houden. Ja, er werd zelfs geseind:

"tut tut tut tuh dab dah dut"

We herinneren ons dat nog wel, die lange 'T', doch deze keer hebben we de nadrukkelijke komma er niet bijgeseind ..
Ais hoogtepunt zou er in de nacht ter nagedachtenis aan Jack Phillips, de radio officier die was omgekomen bij deze ramp, een speciale uitzending worden gedaan met als call sign GB90MGY, waarin het al oude CQD zou worden uitgezonden. Ais ik erover nadenk toch wel een emotionele gebeurtenis.

Al met al waren er heel wat internationale oud collegae in de lucht en terugkijkend vind ik het een geslaagd initiatief.

Radio-Holland Netherlands in Action.

RH levert navigatie-communicatie apparatuur aan UK-112 'Wilhelmina'.

Onlangs heeft Radio Holland een navigatie, communicatie- en bodemanalyse pakket geleverd aan de UK 112 'Wilhelmina'.
De UK 112 is een Twinrigger/Flyshooter, gebouwd voor de gebroeders De Boer in Urk. Bij het flyshooten of snorren, zoals de meeste vissers het ook wel noemen, wordt er zo'n 3,5 kilometer kabel uitgelegd in een vierhoekige vorm met een net op het eind. Door de lijnen langzaam binnen te halen wordt de meeste vis hierbinnen gevangen.

Het RH-pakket is toegespitst op het verzamelen van zoveel mogelijk bodeminformatie voor de visserij door onder meer 2 echoloden, bodemanalyse-apparatuur, hydrografische 3D data en een sidescansonar.
Tevens zijn nu een elektronische stroomatlas en een windmeter aan boord en is het schip uitgerust met Marport hydrafoons voor netsensoren om in de nabije toekomst optimaal te kunnen 'twinriggen'.

Orders VDR's aan Boskalis en Spliethoff. Eind januari is door RH technicus, Wout de Heer, in China de eerste van een serie S-VDR's (ShipsVoyage Data Recorder;een 'black box' voor scheepsgebruik) gemonteerd die Radio-Holland in opdracht heeft gekregen van de baggermaatschappij Boskalis.
Het betreft hier een order voor twaalf stuks Furuno S-VDR VR-3000. De eerste drie exemplaren zijn inmiddels geleverd: twee VDR's zijn al gemonteerd en de derde wordt momenteel gemonteerd. De resterende negen stuks worden geleverd op afroep, afhankelijk van waar en wanneer de betrokken schepen gaan dokken.

De eerste S-VDR is gemonteerd aan boord van de 'Fairway' en heeft meteen al goede diensten bewezen. Zoals uitgebreid in de pers beschreven, is de 'Fairway' begin maart in de haven van het Chinese Tianjin betrokken geweest bij een aanvaring met het containerschip 'Joanna' waarbij het schip dwars midscheeps is geraakt. Gelukkig hebben zich bij deze aanvaring geen persoonlijke ongelukken voorgedaan. De 'Fairway' is zwaar beschadigd en zal niet meer gerepareerd worden. Het schip gaat vervangen worden door een nieuw te bouwen 40.000 m3 megahopper, die in het voorjaar van 2011 zal worden opgeleverd.

Daarnaast boekte Radio-Holland een grote order van Spliethoff: 48 S-VDR's type DM-300.